|
Geschreven door Cuno van 't Hoff.
|
|
woensdag 24 maart 2010 |
Ziehier dit ga je drinken, indien je goede klant, beste relatie van, of een immense populariteit geniet onder puissant vermogende mensen die tijdens de Sail 2010 en passant een bootje hebben gehuurd.
Je bent dan namelijk één van de 60.000 varende gasten (van de totaal 2.5 mln bezoekers) die aan boord van de tallships een fijn stukje eten van de hand van Ron Blaauw krijgt. En, ja. Daar komen als vanzelfsprekend wijnen bij. Veel wijnen. En ik had de eer die wijnen te mogen selecteren. Dat was niet makkelijk. En eigenlijk ook een tikje egoïstisch. Ik wil als ik op Sail 2010 ben, namelijk lekkere wijn drinken. Heel lekkere wijn. En dat is gelukt. 150 Stuks geproefd, en dit is overgebleven: |
|
Lees meer...
|
|
|
Geschreven door Cuno van 't Hoff
|
|
zondag 21 maart 2010 |
Je zet een knopje om. De website weigert spontaan iedere dienst die je ooit met hem afsprak.
Vervolgens in blinde paniek op ieder voorbijkomend knopje rammen, aan schuifjes trekken en
schema's omgooien. Met als onomkeerbaar resultaat een destastreus inferno. Website op zwart.
Maar gelukkig was daar de backup. Die niet gemaakt was.
En we dus vrolijk opnieuw mochten opbouwen. |
|
|
Geschreven door John Bindels
|
|
woensdag 26 augustus 2009 |
Wijncolumns moet je ‘verteerbaar’ houden. Niet om de brij heen tateren. En vooral verschijnselen aanpakken waaraan beproefde wijnwijzen zich in het reservaat van de dagelijkse consumptie ergeren. Neem alleen al eens die naijveraars in het enige echte bling. Of de zorglijke groei van het aantal zelfbaringen onder wijnjuryleden. Met alle couveuse-uitslagen die daarbij horen. En wat te denken van wijnboeken als kraakrijp voer voor de versnipperaar. Of van ‘pers’-berichten uit de schoot van promotieve inpakkers. Die nooit verder persen dan de prullenmand.
Dat maakt zulke columns toch een stuk consumabeler dan al dat gezever over ‘gepushte’ onnavolgbare wijnmakers. Van die vineuse goochelaars die met een vet publiciteitsbudget bijna wekelijks het kranten-wijnwalhala halen.
Vuller
Bij die bladen bestaan wijnsexuelen het zelfs teksten bij elkaar te leuteren, waarvan vooral de slijter om de hoek het moet hebben. Terwijl de hoofdredactie niet wenst door te hebben dat zo’n schrijvert op de reclame-afdeling thuishoort. Recent voorbeeld van zo’n kolomvuller in een landelijk ochtendblad: mocht het binnenkort onweren, probeer dan eens een Sauvignon blanc. Maar dan niet uit dat eeuwig geroemde Marlbourough Nieuw Zeeland. Nee, een doodgewone Touraine. Wacht op de eerste bliksemflits en kies direct daarna dan je ‘drinkmoment’. Anders proef je geen ‘donderse’ wijn.
Sproeien
Nou weet ik niet wat anderen zoal doen bij onweer. Hoogstens is mij van het roomse zuiden bekend dat de bewoners daar liever met een palmtak |
|
Lees meer...
|
|
|
Geschreven door Administrator
|
|
dinsdag 21 juli 2009 |
ingezonden mededeling
Groene wijn De belangstelling voor biologische producten neemt toe. De media besteedt al geruime tijd veel aandacht aan deze (blijvende) trend, met als gevolg een stijgende vraag van de consument naar natuurvriendelijke producten. “Wijn” blijft niet achter.
In de wijnbouw schakelen steeds meer wijnproducenten over op natuurvriendelijke wijnbouw- en vinificatiemethodes. Van oorsprong gold het gezondheidsaspect als belangrijkste reden om over te stappen, vooral gericht op het minimaliseren van het gebruik van chemische hulpmiddelen.
Een tweede stroming stapt over uit het oogpunt van kwaliteitsverbetering. Druiven van een gezonde levende bodem dragen bij aan de complexiteit en identiteit van de wijn en hebben voor de vinificatie minder of geen oenologische hulpmiddelen nodig.
Door het ontbreken van een Europese verordening voor wijnbereiding, is alleen de wijnbouw gecertificeerd. Hierdoor ontstaat bij de consument verwarring.
Bestaat biologische wijn? Wat wil biologisch eigenlijk |
|
Lees meer...
|
|
|
Geschreven door Jaco van Hensbergen
|
|
vrijdag 10 juli 2009 |
Beaune
Alweer een jaar geleden dat wij als 3 musketiers naar een wijngebied waren geweest om daar de plaatselijke gewoonten eigen te maken. Ton en Jan begrepen het en binnen een mum van tijd was alles in kannen en kruiken. We zouden dit keer naar Puligny-Montrachet gaan, omdat daar op het moment een jonge wijnmaker bezig is met het maken van diverse fantastische wijnen. Met het thuisfront overlegd en de rollen waren in ons voordeel verdeeld: wij zouden opzoek gaan naar nieuwe inzichten en de dames……? De dames zouden op het huis passen. Waarvoor hartelijk dank.
Oplopende hartslag
Elke wijnliefhebber is ooit in zijn leven in de Bourgognestreek geweest, maar elke keer als het stadje Beaune naderbij komt, gaat mijn hartslag een stukje sneller. Met alle respect voor andere witte wijn (gedomineerde) Appellaties, maar tegen Meursault, Puligny-Montrachet en meer van dit elegant stoere karakter kan bijna geen andere witte wijn tegenop. Natuurlijk zijn er ook rode Meursaults, maar de witte zijn superieur hieraan. Natuurlijk zijn er ook rode Chassagne-Montrachets, |
|
Lees meer...
|
|
|
Geschreven door Janna Rijpma
|
|
woensdag 08 juli 2009 |
Janna Rijpma
Auguri, auguri ! Enthousiaste kreten van in het zwart geklede vrouwen galmen in koor met de kerkklokken, als we wat onwennig de trappen van het stadhuis afdalen. Het is vrijdag, 12 uur, de zon doet met 55 graden Celsius (45 in de schaduw) zijn uiterste best om dit jonge gelukkige paar uit elkaar te drijven.
Zoute rivieren stromen over onze ruggen maar de prille liefde kan tegen een stootje. Siracuse, auguri, auguri, het is alweer veertien jaar geleden dat ik op Sicilië in het huwelijk trad. Ik had in het begin wel mijn twijfels, niet over mijn voorgenomen huwelijk, maar vanwege de maffiose reputatie van dat, naar horen en lezen, prachtige eiland. Het was dat de bevriende Italiaanse ambassadeur zo had aangedrongen. Een perfect huwelijk begint op een perfecte plek, had hij bijna gezongen.
Tegen zoveel romantische overredingskracht konden wij geen weerstand bieden, zeker niet toen hij beloofde alles voor ons te regelen. Amsterdam werd dus Siracuse als décor voor onze, op één na belangrijkste dag. Ik kende al wel de verplichte Italiaanse nummers zoals Toscane, Florence, Venetië en Rome. Maar daar had het zoete leven met haar wijnen, gerechten en opdringerige mannen |
|
Lees meer...
|
|
|
|
<< Begin < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>
|
| Resultaten 1 - 7 van 114 |
