|
Sir John: Wijn en wierook |
|
Geschreven door John Bindels
|
|
maandag 22 juni 2009 |
Vraag me niet waar die drie letters voor staan. Maar ze hebben in ieder geval met wijn te maken. Leonard, Frederik, Eduard. Zeg je als je die naam hardop moet spellen. En daarachter moet dan staan: ‘groupe’. Dat is Frans voor gebundelde bedrijven, ook al hebben ze maar anderhalve man personeel. Die ‘groupe’ dan had , net als twee andere Nationale Wijnpromotoren, een zondag ‘geclaimd’ om het proefvolk bij te brengen waar je aan vergiste sappen ‘alles kunt krijgen’ wat je maar zoekt. En dat leverde een ‘Open Wine Day’ op in het gefortificeerde Maartensdijk. Terwijl de Gallische voertaal daar toch eerder in beeld is dan het Angelsaksisch. Contact met de klant, zou dat in het Nederlands moeten heten. Maar dat klinkt zo armzalig grijs.. Vandaar dat de ‘Marketing Manager’ voor de Britse term had gekozen. Tenslotte heeft hij de belangrijkste ‘say’ in ‘dat soort zaken’. Deze heer nu is bevallen van
een geschrift dat hij als ‘persbericht’ de wereld in heeft gezonden. Kennelijk was hij vergeten er ‘press release’ van te maken. Maar goed, dat zie ik graag door de vingers.
Verheerlijking
Vervolgens werd de lezer in het pamflet getrakteerd op een reeks verzonnen ophemelingen en complimenten over de geneugten van deze dag. En die had de manager bespeurbaar uit zijn eigen magere woordenschat geplukt. Daarmee wilde hij vanuit een primitieve promotiefilosofie het bedrijf de straling van de zelfverheerlijking laten ondergaan. Ik citeer dat er die zondag ‘volop werd genoten van de uitstekend verzorgde culinaire lekkernijen’. Voorwaar een feit dat dit halfrond geenszins mag worden onthouden. Terwijl de volkse wijsheid toch als spreekwoord heeft opgeleverd dat eigen roem onwelriekend is. Maar de manager wist van geen ophouden. Hij noemt de ‘Open Wine Day’ een ‘ongekend succes’. Nou, wat mij betreft had hij het adjectief ‘ongekend’ hier best mogen vervangen door ‘doorslaand’, als je begrijpt wat ik daar in dit geval mee bedoel.
ProEngels
De ‘groupe’ heeft ook op de Dusseldorpse wijnbeurs gestaan. Dus zou de manager moeten weten dat die een Duitse en geen Britse naam voert. Niettemin spreekt hij over ‘ProWine’, alsof er na al die jaren weer een Britse invasie in Germania is geweest. Maar het mooiste komt nog. De manager heeft een paar ‘leuke quotes voorbij’ horen komen. De man bedoelt: uitspraken. En die worden pas “quote”( Engels voor ‘citaat’) als iemand anders die aanhaalt. Met die ‘quotes’ wil hij z’n bedrijf nogmaals zodanig bepluimen, dat het lijkt of niet hij maar de bezoekers die teksten hebben bedacht. Nu wil ik best aannemen dat de proevers die ‘400 flessen’ alle eer hebben aangedaan. Maar dat ze vervolgens naar de manager of zijn discipelen zijn gehold en die, zoals ik las, hebben toegeroepen: ‘Wat een fantastische organisatie’, lijkt mij regelrecht uit het commerciebrein van de manager te zijn gesijpeld. Bovendien: wie neemt een ‘persbericht’ nog serieus als daarin als ‘item’ wordt gemeld dat een bezoeker de volgende zin boven de spoelbak cracheerde: ‘Een geweldige combinatie van sfeer, lekkere hapjes en heerlijke wijnen zetten jullie hier vandaag neer’.
Ik hoor me thuis al vragen: ‘Zeg Mien, waar heb jij de sfeer neergezet?’Nog afgezien van het feit dat de meeste landgenoten zo’n lange zin beslist zouden hebben doorkruid met ‘ zeg maar’, zakmarzegge, in principe.
En dan nog deze stemmingmaker: ‘Overal waar ik kijk, zie ik vrolijke, gezellige mensen’. En naarmate je meer slikt-want dat doen die gratis-voor-niks-proevers- al gauw, wordt dat al snel het dubbele aantal. Het lijkt wel carnaval.
Ridicuul
Tien tegen een dat de manager zelf al wat had geconsumeerd, voordat zijn creativiteit met hem op de loop ging. En dat leverde dan een ‘persbericht’ op waarvan de inhoud te ridicuul en onbenullig is om het die naam te laten verdienen. Er staat nog onder dat de naam van de ‘Marketing Manager’, die zijn baantje dus twee misplaatste eerbiedigheidshoofdletters waard vindt, ‘niet voor publicatie’ wordt afgedrukt. De hemel zij geprezen dat de man aan het slot van zijn ‘bericht’ nog tot dit inzicht is gekomen. Een persbericht gebruik je niet voor promotie, maar ter informatie. En dat is uitgesproken iets anders dan eigen activiteiten bewieroken. Gebeurt dat dan ook nog zo knullig dat daaruit een grove onderschatting van een volwassen pers blijkt, die deze onzin direct de prullemand laat zien, dan wordt het tijd dat de Schepper van dit moois zich ook eens verdiept in geloofwaardige communicatie.
John Bindels |
