|
|
|
Geschreven door Jaco van Hensbergen
|
|
vrijdag 10 juli 2009 |
Beaune
Alweer een jaar geleden dat wij als 3 musketiers naar een wijngebied waren geweest om daar de plaatselijke gewoonten eigen te maken. Ton en Jan begrepen het en binnen een mum van tijd was alles in kannen en kruiken. We zouden dit keer naar Puligny-Montrachet gaan, omdat daar op het moment een jonge wijnmaker bezig is met het maken van diverse fantastische wijnen. Met het thuisfront overlegd en de rollen waren in ons voordeel verdeeld: wij zouden opzoek gaan naar nieuwe inzichten en de dames……? De dames zouden op het huis passen. Waarvoor hartelijk dank.
Oplopende hartslag
Elke wijnliefhebber is ooit in zijn leven in de Bourgognestreek geweest, maar elke keer als het stadje Beaune naderbij komt, gaat mijn hartslag een stukje sneller. Met alle respect voor andere witte wijn (gedomineerde) Appellaties, maar tegen Meursault, Puligny-Montrachet en meer van dit elegant stoere karakter kan bijna geen andere witte wijn tegenop. Natuurlijk zijn er ook rode Meursaults, maar de witte zijn superieur hieraan. Natuurlijk zijn er ook rode Chassagne-Montrachets,
maar de witte zijn superieur hieraan en natuurlijk zijn er rode Puligny-Montrachets, maar. Oh nee deze appellation is er alleen voor witte wijn.
Maandag 6 juli 2009
Ontvangst om 10.00 uur op het Domaine te Puligny-Montrachet. Jean-Michèl Chartron zelf zou ons een rondleiding, proeverij en een rondtour door de wijngaarden geven. Wij houden van veel vragen stellen. Niet alleen de eigen huis-en-tuin-vragen, maar ook de vragen over het waarom van de bedreven filosofie. Wij nemen dan geen genoegen met een antwoord als “iedereen doet het”, maar wij willen een dialoog met zo’n wijnmaker.
Bij binnenkomst lag er een keurige map voor ons klaar met ruimte voor proefnotities, informatie over het Domaine en recensies van journalisten uit heel de wereld. Jean-Michèl Chartron is een wijnmaker van het type nouvelle Génération:
De omlijsting helemaal soignée, subliem Engels sprekend, open voor assertieve vragen, het gebruik maken van de kennis uit verdere landen en bovenal een eigen idee over het wijnmaken.
Het Domaine bestaat sinds 1859, Jean-Michèl is de 4e generatie, dus hij heeft niet te maken met eeuwenlange familietradities. Het grootste verschil met zijn voorvaders is het gebruik van minder nieuw eiken. Hij wil zijn wijnen sprankelender houden, mineraliger en bovenal levendiger. Voor de vinfictie van de witte wijnen gebruikt Jean-Michèl gedeeltelijk roestvrij staal voor de regionale wijnen, maar voor al de andere Chardonnay-most gebruikt hij barriques.
Het percentage van nieuw eiken verschilt van cru tot cru. Voor alle witte wijnen geldt als regel dat de Alcoholische fermentatie stopt na 6-8 weken, meteen gevolgd door de Malolactische gisting. Lichte bâtonnage tijdens deze gisting.
De wijnen worden overgepompt en de rijping begint. Altijd in barriques en in koele omstandigheden. Vanaf 8 maanden tot 12 maanden na de oogst wordt de wijn gefilterd en gebotteld. Voor de vinificatie van de rode wijnen volgt hij een traditionele weg, maar met het houtgebruik is hij zeer streng voor de vatenmakers, maar ook voor zichzelf.
Openvallende mond
De proeverij begon met een witte wijn van een opvallende wijngaard. Recht tegenover het Domaine is een wijngaard met de naam: Clos de la Combe. Goede tot ideale omstandigheden, maar nét buiten de grenzen van Puligny-Montrachet.
Vervolgens meer verschillende witte wijnen uit 2007. Een Rully 2007 maakte hij dat jaar voor de tweede keer, hij had nog wat reserves en kocht dus een stuk wijngaard van een andere wijnmaker.
Een eerste rode wijn werd op een gegeven moment ingeschonken. Trots vertelde Jean-Michèl dat hij als enige Puligny-Montrachet wijnmaker een 1er Cru rode Puligny-Montrachet maakte. In de wijngaard “Clos du Cailleret” staan namelijk 8 rijen stokken met Pinot Noir. Onze mond viel open van verbazing en onze mond viel nog verder open van de kwaliteit van deze wijn! Geen van ons drieën wist dat er een 1er Cru rode Puigny-Montrachet werd gemaakt, normaliter verdwijnen deze Pinot Noir druiven in een regionale Appellation.
Mme Anne Claude Leflaive
Tijd nu voor een rondritje door de wijngaarden moet Jean-Michèl gedacht hebben, want voor we het wisten stonden we op een bepaalde kruising van wijngaarden. We stopten bij de Clos “Chevaliers-Montrachet”. Let op de “s”. Bij het uitstappen liepen we meteen tegen madame Anne Claude Leflaive aan en het was mooi te zien hoe deze twee wijnmakers elkaar begroetten. We stonden op een punt met meteen achter ons de Appellation Chevalier-Montrachet, op een meter voor ons de Appellation Montrachet, Batard-Montrachet en Bienvenue-Montrachet. Het is fascinerend te zien hoe dicht deze wijngaarden bij elkaar liggen, hoe groot het verschil in terroir is en dat de Micotot ook hier weer het beste gedeelte is. Onderaan de berg te veel diepte in de wijngaard en bovenaan de berg staan de wortels relatief snel op een moederrots. Daartussen komt al het beste van de andere twee lagen samen.
Voor je ligt het dorpje Puligny-Montrachet, links Meursault, rechts Chassagne-Montrachet en verder achter je, net over de heuvel, ligt Saint-Aubin. Voor mij is deze kruising een kruising waarin al het aanstormende Nederlandse talent moet gaan staan, maar ook een Peter Bruins, Jan van Lissum, Frank Jacobs, René Persoon, Xavier Kat etcetera moeten hier hebben gestaan!!!!!
4 Appellations binnen 5 meter
Daarna vertoefden wij op een roze wolk en mochten nog genieten van een rondleiding. Geen kelders onder de grond, want in de gemeente Puligny-Montrachet hebben ze onder de huizen een slechte waterhuishouding. In de vatenopslag al zijn wijnen uit vat geproefd. Een zeer ruime keuze kan ik wel zeggen, want Jean-Michel Chartron maakt 17 verschillende Appellations. Sommige Appellations zijn net nieuw voor hem, want de witte Rully, Saint-Aubin en Chassagne-Montrachet maakt hij niet lang. Voor één Hectare in de Chassagne-Montrachet betaal je anno 2008 € 2miljoen…..
Onmenselijke bedragen voor één hectare wijngaard
Ondertussen hadden wij het niet meer, want wat een passie bij deze man, een ambachtsman! Wat een onmenselijke bedragen voor één Hectare wijngaard, wat een geweldige elegantie in al zijn wijnen en het is waar: bij elk bezoek aan een wijnmaker ontdek je weer nieuwe dingen. Bij het afscheid nemen kregen we nog net even mee dat het toestaan van 20% bovenop de officiële oogst een beetje achterhaald is, maar dat zij nu een 10 jaar durende periode hebben waarin zij totaal 25% méér mogen oogsten dan de maximale wettelijke Appellation-regels.
Met smakelijke afdronk,
Jaco van Hensbergen
|
|
