Loop ik door de Albert Heijn in Amsterdam Zuid zie ik net de kleine gezellige dikkerd Nicolaas Klei wegfietsen met een mandje vol narigheid. Waar hij voor omfietst laat ik mijn rode kool nog niet eens in sudderen. Ik moet alleen een zak gedroogde pruimen hebben, maar kan het niet laten ook nog even langs het rek met de wijnen te lopen. Vooral de nieuwsgierigheid naar hoe anderen hun keuzes maken trekt me.

Dit soort dames prikkelt steevast mijn fantasie
Een oudere dame met een bos verwilderd grijs haar dat onder het hoedje van nepbont uitkomt, trekt routinematig een huiswijn chardonnay uit het rek en loopt naar de kassa. Als ze zich omdraait herken ik een actrice, die in de wilde jaren zeventig nog wel eens een broek liet zakken en een blouse optilde in films van het illustere duo Pim en Wim.
In het nauwe gangetje verschijnt nu een type jonge advocate: bruine Burberry tas, donkerblond kort staartje, gestreepte sjaal en donker gestreept mantelpakje. Dit soort dames prikkelt steevast mijn fantasie: wat gebeurt er als de uiterlijke beschaving is afgeworpen en het beest in hen van de kettingen wordt ontdaan?